Κριτική: «Akropoli mon amour»

Submitted by nikosal on Fri, 06/02/2017 - 16:55
Ο Άγγελος Μαστοράκης διαβάζει Πάνο Κουτρουμπούση
Ο Άγγελος Μαστοράκης διαβάζει Πάνο Κουτρουμπούση

Τους μη εξοικειωμένους με το στιλ του Κουτρουμπούση, τους περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη διαβάζοντας στο πρώτο τεύχος του Big Bang το «Akropoli TM mon amour». Εξωγήινοι, ράτσες-ράτσες, καταφθάνουν ξαφνικά στη Γη με ιπτάμενα πούρα και προς στιγμή περνάει από το μυαλό μας ότι κάτι καλό μπορούμε να αναμένουμε εμείς οι άνθρωποι:

Στην αρχή, ολάκερη η μισογκρεμισμένη πλέον ανθρωπότης ενόμιζαν ότι επιάσαν την καλή και ότι η εμφάνιση των εξωγήινων θα πει πως η Γη ήνταν έτοιμη να ενταχθεί σε καμιάν γαλαχτικήν ομοσπονδίαν να βολευτούνε. Αλλά αυτοί οι μουρόχαυλοι απαντούσανε με υπεκφυγές σε κάθε τέτοια νύξη από κυβερνήσεις της πυρκαϊάς και οργανισμούς της αποσύνθεσης, λέγοντας πως δεν είναι αρμόδιοι και ουδεμίαν ευθύνην φέρουν παρά εγκαταστάθηκαν στη Γη έτσι δια εμπορίαν (...) Αρχινήσανε λοιπόν να πουλάνε χωρίς πρόβλημα ιπτάμενους δίσκους ατσμοσφαίρας διαφόρων μεγεθών σε επιχειρηματίες και πλούσιους με αντάλλαγμα ποικίλα εμπορεύματα παράλογα, όπως κουρτίνες, αμπαζούρ, καθρέφτες, ανθοδοχεία, εταζέρες και τέτοια και μερικοί εξυπνάκηδες διαδίδανε πως πρόκειται για κάποια μεγάλη ομάδα απιτυχημένων διακοσμητών του γαλαχτικού κενού».

Φυσικά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς αυτό που δείχνουν, όπως θα γίνει πολύ σύντομα φανερό. Οι εξωγήινοι έχουν, το υποδηλώνει και ο τίτλος, μια ιδιαίτερη αγάπη και ένα σχέδιο για τον Ιερό Βράχο, που τη συγκυρία που διανύουμε τελεί υπό την εκμετάλλευση της ιαπωνικής PanoSatoriΤΜ Industries. Για να το φέρουν σε πέρας θα χρειαστεί μυστικότητα και οι περίφημες συσκευές τηλεμεταφοράς -«τηλεπορδαίησιον» λεγόμενες- που έχουν κουβαλήσει από την πρώτη μέρα μαζί τους. Αυτές κατ' εξαίρεση δεν τις ανταλλάσσουν με αμπαζούρ και ουδείς Γήινος, από στρατηγός ως μάγκας περιφερόμενος στου Ψυρρή δεν μπόρεσε να τις βάλει στο χέρι, παρά τις αναρίθμητες απόπειρες. Και έπειτα είναι και το άλλο: οι εξωγήινοι έχουν ένα μυστικό, μια ιδιαίτερη βιολογική ανάγκη και τη δύναμη να την ικανοποιήσουν. Τουλάχιστον θα το πράξουν διακριτικά από τους ιθαγενείς, να μην τους σοκάρουν...

Σε πρώτη ανάγνωση το ζουμί είναι βέβαια στον τρόπο που αφηγείται ο Κουτρουμπούσης· στη γλώσσα του, στο ξεχωριστό, μοναδικό, απολαυστικό στιλ του. Αλλά αυτό είναι μέρος μόνο της απόλαυσης -το υπόλοιπο είναι η ιδέα. Την οποία ο αναγνώστης μπορεί να προσεγγίσει με δύο τρόπους, όπως συμβαίνει συχνά. Ως ένα «καλαμπούρι» με εξωγήινους -που και πάλι μια χαρά θα περάσει. Ή ως μια καρικατούρα της ελληνικής κοινωνίας, με την αναγωγή της στο κοντινό μέλλον. Οι «εξωγήινοι» κάνουν το πιο παράδοξο εμπόριο, την αράζουν στις ταράτσες και τις πλατείες αργοπίνοντας καφεδάκι και προετοιμάζονται για τα όργιά τους, χωρίς κανένα μέτρο -κάτι μας θυμίζει; Διαβάζοντάς το έτσι στη δεύτερη ανάγνωση, το βρήκα ακόμα καλύτερο, ασχέτως του τι είχε στο νου του ο συγγραφέας...

Υστερόγραφο, για την εικονογράφηση: Το 2006, στο 2ο Φεστιβάλ εφ Ερμούπολης, ο Άγγελος Μαστοράκης διάβασε με τρόπο καταπληκτικό ένα άλλο διήγημα του Κουτρουμπούση. Τον θυμόμαστε πάντα τον Άγγελο και μας λείπει πολύ.

Αξιολόγηση: 3/6 - Συστήνεται για ανάγνωση