Κριτική: «Δέκα δευτερόλεπτα»

Submitted by nikosal on Tue, 10/09/2018 - 12:28

Τα «δέκα δευτερόλεπτα» είναι μια ιστορία για το ταξίδι στο χρόνο που θυμίζει το Replay του Ken Grimwood (στα ελληνικά, Ζωή σε επανάληψη, εκδ. Κέδρος). Ο ήρωας, Αχιλλέας Αντωνόπουλος, μπορεί να γυρίζει πίσω στη ζωή του δύο ώρες και με τον τρόπο αυτό να «επιδιορθώνει» διάφορες αναποδιές. Όπως και ο ήρωας του Γκρίμγουντ όμως, σε κάθε επιστροφή κάτι χάνει: αυτός, ένα δευτερόλεπτο.

Στην αρχή αυτό ακούγεται -και είναι- ασήμαντο, πολύ γρήγορα όμως, με κατάχρηση της δυνατότητας, το ευρύχωρο κάποτε δίωρο αρχίζει να στενεύει. Στο ένα λεπτό ο Αντωνόπουλος, έχοντας πια ό,τι χρειάζεται για να περάσει άνετα τον υπόλοιπο βίο του (χρήματα για παράδειγμα που έχει κερδίσει εύκολα σε ιπποδρομίες και κληρώσεις τα αποτέλεσμα των οποίων γνωρίζει) αποφασίζει να δώσει ένα τέλος. Να κρατήσει αυτό το λεπτό για έσχατη μόνο ανάγκη. Μπορεί όμως αλήθεια να αντισταθεί στην πιο πιεστική του ανάγκη;

Υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει σκεφτεί μια φορά στη ζωή του, «να πήγαινε το ρολόι δυο στιγμές πίσω»; Ο Θωμάς Μαστακούρης χειρίζεται επιδέξια την αιώνια ανάγκη μας να δράσουμε διαφορετικά την κρίσιμη στιγμή. Στο πλαίσιο του ευρήματος, η αφήγησή του είναι ρεαλιστική και η γραφή του στρωτή και ρέουσα. Ο αναγνώστης θα διαβάσει το διήγημα με ενδιαφέρον -αν και ίσως στο τέλος να περιμένει και περισσότερο.

Ο Μαστακούρης έγραψε ένα διήγημα σε κάθε θεματική ανθολογία που επιμελήθηκε. Ουσιαστικά, γραφή κατά παραγγελία -και αυτή δεν είναι δυνατό να στέκεται διαρκώς σε υψηλό επίπεδο, ωστόσο στα «δέκα δευτερόλεπτα» είχε επιτυχία.

Συστήνεται για ανάγνωση

Νίκος Αλμπανόπουλος