Κριτική: «Βάρδια στον Καιάδα»

Submitted by Ντίνος Χατζηγιώργης on Fri, 11/30/2018 - 08:17

Σπάνια η επιστημονική φαντασία του Παναγιώτη Κούστα είναι ανάλαφρη και καθησυχαστική, σπάνια οι μελλοντικοί κόσμοι του ιδανικοί και ουτοπικοί. Όπως εδώ, όπου οι χαρακτήρες του είναι καθημερινοί, αναγνωρίσιμοι, αν και ο αναγνώστης θα δυσκολευτεί να ταυτιστεί με τον κυνισμό τους.

Δεν πρόκειται για αστροναύτες ή ήρωες, αλλά υπάλληλους του δημοσίου, του Σώματος Αντιμετώπισης Καταστροφών (ΣΑΚ), μονάδα που ανήκει στον τομέα Διάσωσης και Περισυλλογής. Σε κάθε περίσταση, δεσμευμένος στους βραδείς ρυθμούς της κρατικής εντολής, ο αρχηγός «τσιφ» των επιχειρήσεων Ιωάννης Ισίδωρος έχει να λάβει κάθε στιγμή άμεσες αποφάσεις για το ποιους μπορεί να σώσει, πόσους μπορεί να σώσει ή κι αν χρειαστεί να τους θυσιάσει όλους για το καλό του κοινωνικού συνόλου. Σύντομα στο παιχνίδι μπαίνει και ο ιδιωτικός τομέας, η Πρώτη Προτεραιότητα που διασώζει άμεσα τους πελάτες της σε βάρος των υπολοίπων που περιμένουν το ΣΑΚ -ενώ αυτό αναμένει κρατικές εντολές πριν επέμβει στο πεδίο καταστροφής. Αναμενόμενο ο κόσμος να προσχωρήσει τελικά στην Πρώτη Προτεραιότητα προκαλώντας την αχρηστία και κατάργηση της δημόσιας επιχείρησης.

Δυνατός στο κοινωνικό και πολιτικό σχολιασμό ο συγγραφέας μας αφήνει με ένα πικρό συμπέρασμα για τις ανισότητες που κυριαρχούν σε όλους τους τομείς, σε δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα. Από τη διάσωση στην περίθαλψη, προηγούνται και κερδίζουν πάντα οι έχοντες, εκείνοι που διαθέτουν την πλατινένια κάρτα, το χρήμα. Αν μπορώ να βρω κάτι αρνητικό στο διήγημα είναι η ξαφνική έκφανση συνείδησης του Ιωάννη Ισίδωρου στο τέλος: στερείται ρεαλισμού και δεν τη χρειαζόταν ο Κούστας για να μας περάσει το μήνυμά του.

Η ανθολογία της ΑΛΕΦ ΕΦΦάνταστες ιστορίες περιείχε διηγήματα που είχαν γραφτεί στα λογοτεχνικά εργαστήρια της λέσχης.

Συστήνεται προς ανάγνωση